31.8.15

Γιατί συμπορεύομαι και θα συμπορεύομαι με τον Γιώργο


Γιατί δεν είναι ψεύτης.

Γιατί κανείς άλλος δεν έχει αντιπροτείνει κάτι για τη χώρα - μόνο αντιμνημονιακούς τακτικισμούς έχουμε δει, με κορυφαίο αυτόν του ΠΑΣΟΚ επί Ευ. Βενιζέλου, όταν ζήτησε συγνώμη για την περίοδο 2009 - 2011. Την περίοδο των μεταρρυθμίσεων, της δημοσιονομικής προσαρμογής, του κουρέματος του χρέους, του Καλλικράτη και της Διαύγειας. Για αυτά ζήτησε «συγνώμη».

Στη συνέχεια, μαζί με το υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό της χώρας, όταν έφτανε η ώρα των υποσχέσεων δεν είχαν να πουν τίποτα άλλο παρά κακές εκδοχές όσων ο Γιώργος Παπανδρέου είχε δρομολογήσει για τη χώρα. Ψεύτες, αφού τον έριξαν γιατί εκείνος προσπάθησε να φέρει και έφερε αλλαγές. Τον έριξαν όταν τόλμησε να ζητήσει κοινές μετοχές για τα χρήματα που δώσαμε στις τράπεζες. Τέτοιοι μαχητές της διαπλοκής.

Όσοι πέρασαν από κυβερνητικούς θώκους έδειξαν και στην πράξη το πόσο ανειλικρινείς ήταν. Από τις τραπεζικές μετοχές, μέχρι την μάχη κατά του Προγράμματος «Διαύγεια», τους κομματικούς διορισμούς, την ακύρωση προστίμων στην ολιγαρχία, τα απαλλακτικά βουλεύματα και τις χαριστικές τροπολογίες.

Λάθη υπήρξαν και ήταν λάθη που κάνει όποιος προσπαθεί με γνώμονα το κοινό καλό και όχι το δικό του. Θα μπορούσε να έχει διαγράψει τους αποστάτες του κ. Βενιζέλου το 2011, να είχε βάλει τη συμφωνία για το κούρεμα του χρέους στον πάγο και να πήγαινε και αυτός σε εκλογές. Δεν το έκανε. Δε ρίσκαρε τη χώρα - ρίσκαρε το δικό του μέλλον.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι το γιατί υπάρχουν ακόμα υποστηρικτές του πρώην Πρωθυπουργού και του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Το ερώτημα είναι γιατί υπάρχει ακόμα κόσμος που ψηφίζει όσους λένε πως θα κάνουν αυτά που ξεκίνησε ο Παπανδρέου, ενώ στην πράξη έχουν αποδείξει πολλάκις πως όχι μόνο τα αντιστρατεύονται, αλλά τα ακυρώνουν με την πρώτη ευκαιρία.









Οι φωτογραφίες είναι από το facebook του Κινήματος και την 
2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών


---

Η ομιλία του κ. Παπανδρέου στην έναρξη της Συνδιάσκεψης



Το κείμενο της ομιλίας, εδώ

28.8.15

Τo κόλπο του Αλέξη με τις εκλογές | #ekloges15


Όποιος νομίζει πως ο Τσίπρας παραιτήθηκε α λα Καραμανλής ο νεότερος, δεν έχει παρακολουθήσει τον Τσίπρα.

Ο μέχρι χθες Πρωθυπουργός έχει μπροστά του το βαρύ σκέλος του Μνημονίου που συμφώνησε με τους εταίρους και δανειστές. Αυτό θα φανεί τόσο στην διαπραγμάτευση του Οκτωβρίου όσο και στη μάχη που θα γίνει με την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Η επιλογή δεν είναι φυγής, αλλά διεύρυνσης της πλειοψηφίας του με νέους τακτικισμούς. Ο ίδιος έρχεται στις εκλογές σαν αυτός που συγκρούστηκε τόσο με την Ευρώπη όσο και με τους τάχα ιδεοληπτικούς του κόμματος του, απευθυνόμενος σε όσους γονάτισαν την τελευταία επταετία και ακόμα δεν κατάλαβαν ή δεν αποδέχονται τις αιτίες - στη μεσαία τάξη και το κέντρο. Ευελπιστεί έτσι να μαζέψει το υπόλοιπο της διάσπαρτης σοσιαλδημοκρατίας και ενδεχομένως να συγκρατήσει κάποιους κεντροδεξιούς που τον ψήφισαν την περασμένη φορά με ένα αίτημα «δεύτερης ευκαιρίας» τώρα που έδιωξε Λαφαζάνη και Βαρουφάκη.

Ο Λαφαζάνης από την άλλη θα μαζέψει την αντίδραση, συμπεριλαμβανομένων και όσων αποκαρδιώθηκαν με το ΝΑΙ του Πάνου Καμμένου στο νέο Μνημόνιο.

Αν ο κ. Τσίπρας δέχτηκε να κυβερνήσει με τον Πάνο Καμμένο δεν θα δεχτεί να το κάνει με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη; Με την σάρκα του; Μας έχουν ήδη προϊδεάσει δε διάφοροι προπετείς πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόλπο το έχουμε ξαναδεί, της διάσπασης δυνάμεων και την επανασύνθεση τους κατόπιν κάλπης, ακόμα και στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. Δεν είναι κάτι καινούριο.

Η όποια εύλογη δυσπιστία, αυτό το «μα δεν γίνονται αυτά» κι αν έρθει στην σκέψη μας, αρκεί να θυμηθούμε πόσα «αδύνατα» έγιναν το περασμένο διάστημα: από την εθνικοσοσιαλιστικού χαρακτήρα συγκυβέρνηση μέχρι το νέο χρέος που δημιουργήθηκε από τη διαπραγμάτευση, το Plan B, το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ και το καιροσκοπικό κλείσιμο των τραπεζών που έκλεισαν μόνο και μόνο για να διαφυλάξει ο κ. Τσίπρας το προφίλ του.

ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ ήδη προσβλέπουν σε αυτό το αποτέλεσμα και πετάνε γέφυρες εδώ και μήνες - μέχρι και προέδρους αλλάξανε, ενώ αποκλείεται πρακτικά κάθε συνεργασία με τον «μνημονιακό Παπανδρέου» παρά τα σύντομα παιχνίδια καιροσκοπισμού που παίχτηκαν για τα κρίσιμα δέκατα εισόδου στην επόμενη Βουλή.

Το ελληνικό παράδοξο θα βρει έκφραση στα ποσοστά που θα καταγράψει ο Βασίλης Λεβέντης, επειδή κάτι είπε κάποτε σε ένα τριτοτέταρτο κανάλι, αποσπώντας ψήφους από αυτόν (τον Παπανδρέου) που έγραψε και ψήφισε νόμους για παθογένειες που ο συμπαθής κ. Λεβέντης δεν δύναται να αντιληφθεί - πόσω μάλλον στο τεχνικό επίπεδο. Θα μου πείτε «εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάστηκε 4 φορές για να καταφέρει να γράψει σωστά το νόμο για την περαίωση των 100 δόσεων και τελικά την πέρασε με ΠΝΠ για να γλιτώσει το ρεζιλίκι στην Ολομέλεια». Και θα έχετε δίκιο - είπαμε, θα εκφράσει το ελληνικό παράδοξο.

Όπως γράψαμε και εχθές, οι τακτικισμοί κερδίζουν και η χώρα πεθαίνει. Αυτές οι εκλογές δε θα είναι εξαίρεση. Το μόνο ερώτημα είναι αν θα ξανακάνει εκλογές σε έξι μήνες ο κ. Τσίπρας γιατί δεν θα εφαρμόσει τίποτα από τη συμφωνία που ψήφισε, ή αν θα την εφαρμόσει με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Ρητορικό το ερώτημα.

Οι μόνοι που συνεχίζουν να κερδίζουν σταθερά, είναι οι δραχμολάγνοι της ολιγαρχίας. Δεν απέχουν πολύ ακόμα από το «ταμείο».



25.8.15

Ο τακτικισμός πέτυχε, η χώρα πεθαίνει


Ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Τσίπρα ισοπέδωσε σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα για να πάρει την εξουσία, με ανυπόστατες θεωρίες περί εναλλακτικών λύσεων εκτός Ευρώπης και μνημονίων.

Σε αυτή την προσπάθεια συνέβαλλαν σημαντικά οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, με όσους τους στήριξαν σε αυτή την πορεία αγνοώντας τις συνέπειες της σιωπηλής τους στήριξης σε κάθε ολίσθημα, πισωγύρισμα, ψέμα και κομματικό τακτικισμό. Από τα Ζάππεια του ενός και την στήριξη στους αγανακτισμένους της πάνω πλατείας, μέχρι το πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης Παπανδρέου και το ξεπάστρεμα κάθε φίλιας δύναμης εντός της κεντροαριστεράς από τον άλλον που νόμιζε πως έτσι θα επικρατούσε. Απεδείχθη πως δυστυχώς είχαν δίκιο όσοι τον κάκισαν τότε. Μαζί με τα πρόσωπα/σχήματα, ισοπέδωσε και το χώρο. Τόσο «στρατηγική» η σκέψη του...

Ο κ. Τσίπρας μπροστά στο ρεαλιστικό ενδεχόμενο μίας άτακτης χρεοκοπίας έκανε πίσω από το Plan B και τις λοιπές φαντασιώσεις του(ς), αφού προηγουμένως: 
  • έκλεισε τις τράπεζες, 
  • επέβαλλε capital controls (κλείδωσε τις καταθέσεις πολιτών και επιχειρήσεων) βλάπτοντας ό,τι είχε απομείνει στην οικονομία της χώρας, 
  • δημιούργησε νέους ανέργους 
  • μείωσε δραματικά το ΑΕΠ για το 2015 
  • αύξησε το χρέος κατά δεκάδες δισεκατομμυρίων 
  • έφερε νέα σκληρότερα μέτρα αντί να εκμεταλλευθεί το καλό κλίμα που υπήρχε κατά την εκλογή του και την διάθεση των δανειστών για υποχωρήσεις με δεδομένο ό,τι είχε επιτευχθεί μέχρι τότε. 
Ο κ. Τσίπρας, έπραξε όλα τα παραπάνω με τα μάτια ανοιχτά, με πλήρη συναίσθηση του τι κάνει, προκειμένου να μην χάσει το προσωπικό του στοίχημα, για να μην χάσει σε δημοφιλία μετά από μία άτακτη υποχώρηση από τις επί πενταμήνου επικίνδυνες μπαρουφολογίες που ο ίδιος επέλεξε και επέτρεψε να εξελιχθούν. Ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορούσε να τον έχει αποπέμψει, όπως π.χ. στις 8 Φεβρουαρίου όταν ο κ. Βαρουφάκης αιφνιδίασε εν μέσω συνέντευξης τύπου επί ελληνικού εδάφους τον «κ. Ευρώ» - τον Γερούν Ντάισελμπλουμ - λέγοντας του πως η Τρόικα δεν θα ξαναπατήσει στην Ελλάδα. Το έκανε χασκογελώντας σαν κωλόπαιδο που μπουγέλωσε καθηγητή από τον δεύτερο όροφο της Σχολής Μωραΐτη στο διάλειμμα. Ο Πρωθυπουργός όχι μόνο δεν εντόπισε το ατόπημα, αλλά τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη.

Στο δε επτάμηνο της διακυβέρνησης του, ο κ. Τσίπρας, όχι μόνο δεν κατάφερε να δείξει πως αντιλαμβάνεται τα προβλήματα της χώρας παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του για αλλαγές σε κράτος, φορολογία και διοίκηση, αλλά δεν κατάφερε καν να φέρει με επιτυχία την ψήφιση μίας απλής φορολογικής περαίωσης: η ψήφιση των 100 δόσεων έγινε σε τέσσερα στάδια γιατί δεν βρήκαν, με τον κ. Βαρουφάκη, έναν άνθρωπο να γράψει το νόμο σωστά με την πρώτη. Μιλάμε για μία απλή περαίωση, σαν αυτές που γίνονταν κάθε χρόνο.

Οι Ευρωπαίοι όχι μόνο διέσωσαν για μία ακόμη φορά τους Έλληνες από τις κυβερνήσεις τους, αλλά του επέτρεψαν να σπάσει τη συμφωνία σε δύο φάσεις για να διευκολύνουν την κυβίστηση: η πρώτη που ήδη είδαμε για να πάρουμε τα πρώτα χρήματα τώρα και να μπορέσουμε να αποπληρώσουμε τη δόση στην ΕΚΤ και τη δεύτερη τον Οκτώβριο.

Τι αποφάσισε ο ανεύθυνος, άπειρος, εγωκεντρικός και αμετανόητος κνίτης-κυβερνήτης; Να κάνει πάλι εκλογές μεταξύ των δύο φάσεων, προτού έρθουν τα νέα μέτρα που έχει προσυμφωνήσει για τον Οκτώβριο. Γελάνε μέχρι την Αμερική - μόνο εδώ κάνουμε τους ανήξερους και σφυρίζουμε ανέμελα, πολίτες και δημοσιογράφοι. «You said Yes!» λέει ο John Oliver στην σατυρική εκπομπή του και ξεκαρδίζεται το κοινό του με τον μελλοντικό «αιφνιδιασμό» των πολιτών στο ενδεχόμενο επανεκλογής Τσίπρα και εφαρμογής των επιπλέον μέτρων με την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Τι κάνουν τα άλλα κόμματα, της ευρωπαϊκής αντιπολίτευσης; Ό,τι έκαναν και με το δημοψήφισμα για το ΝΑΙ, με την γνωστή επιτυχία. Ξύλινος λόγος, μισές αλήθειες, εν κρυπτώ δραχμολαγνεία με την οικονομική Ολιγαρχία που περιμένει να πάρει τη χώρα μπιτ-παρά και φυσικά προσωπικοί τακτικισμοί για την επανεκλογή τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, με τον απολύτως δικαιωμένο Πρωθυπουργό της μόνης κυβέρνησης που πραγματικά προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις και σήκωσε όλο το βάρος της προσαρμογής από τα ελλείμματα/δαπάνες του Νέρωνα-Καραμανλή να λοιδορείται ακόμα από trolls (και λιγότερους ανενημέρωτους - δεν έχουν μείνει πια πολλοί τέτοιοι μετά το ΝΑΙ Τσίπρα/Καμμένου/Χαϊκάλη στο Τρίτο Μνημόνιο) στο διαδίκτυο και αλλού οι σοσιαλδημοκρατικές και οι προοδευτικές δυνάμεις συνεχίζουν να βολοδέρνουν ανεπιτυχώς.

Κάποιοι (της ΔΗΜΑΡ και της πάλαι ποτέ Δράσης του Στέφανου Μάνου) οργανώθηκαν στο εν κρυπτώ κεντροδεξιό Ποτάμι, άλλοι παρέμειναν σε ό,τι απέμεινε στο ΠΑΣΟΚ μετά την προεδρία Βενιζέλου, άλλοι έκαναν νέα σχήματα που προσπάθησαν να γυρίσουν στο ΠΑΣΟΚ μέσω Ελιάς/58/κλπ λες και δεν είχαν δει τι συμβαίνει σε όποιον πλησιάζει τον Βαγγέλη, κάποιοι έφυγαν για ΣΥΡΙΖΑ και μάλλον βρίσκονται σε αδιέξοδο, ενώ ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου έκανε νέο κόμμα όταν ο κ. Βενιζέλος απείλησε να καταργήσει το ΠΑΣΟΚ για να κάνει «το κόμμα των Μπίστηδων», αυτών που ποτέ δεν κέρδισαν την ψήφο του λαού, ποτέ όμως, αλλά για αυτό φταίει ο λαός που είναι ηλίθιος και δεν τους επέλεξε. Οι ίδιοι τα έκαναν όλα τέλεια... Παιδιά της «Δημοκρατικής Παράταξης» ή αριστοκράτες; Ας το απαντήσουν μόνοι τους.

Ο κ. Παπανδρέου, ακόμα και στην ίδρυση του νέου κόμματος, μίλησε για ανασυγκρότηση του χώρου. Εσχάτως υπήρξε και σχετική πρόσκληση από τον ισχυρό του χώρου, τον μόνο με κοινοβουλευτική παρουσία, τη νέα Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, την κ. Γεννηματά. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα - η κ. Γεννηματά σε πρόσφατη συνέντευξη της είπε πως θα συζητηθεί στα όργανα. Πότε; Η δε μεταστροφή στο λόγο της από «συνεργασία» σε «διεύρυνση», στην ίδια συνέντευξη, μεταβάλλει το χαρακτήρα της συζήτησης από σύμπραξη μερών σε κοινό σχήμα, σε απορρόφηση του ενός από τον άλλον. Ή μέρους του ενός, έχοντας αλληλοεξουδετερώσει τους δύο πρώην προέδρους: Παπανδρέου και Βενιζέλο.

Δεν λείπει ούτε ο περίσσιος κυνισμός για μία τέτοια κίνηση, ούτε η ικανότητα. Και όποιος υποτιμήσει ως προς τις ικανότητες της την κ. Γεννηματά θα κάνει λάθος.
Μακάρι να υπερισχύσει το καλό της χώρας, η αναγνώριση του πολιτικού κενού που έχει δημιουργηθεί το περασμένο διάστημα από αντίστοιχους τακτικισμούς του κ. Βενιζέλου και να είναι ειλικρινείς οι προθέσεις όλων των μερών για συνεργασία.
Μακάρι τα περί διεύρυνσης να ειπώθηκαν για να καθησυχάσουν τους Γρηγοράκους του χώρου.
Μακάρι να ταχθούν όλοι σε αυτή την προσπάθεια με αμοιβαίες υποχωρήσεις, για να υπάρξει αποτέλεσμα μέσα στον λίγο χρόνο που απομένει μέχρι την κάλπη.
Μακάρι να είναι η αρχή ανασύνταξης του χώρου, με διάρκεια και όχι ευκαιριακά.

Μακάρι, γιατί αν δεν γίνει, αν η πρόσκληση ήταν προσχηματική και γίνει η «γυριστή» πριν την κάλπη, αν απαξιωθεί έτσι ο χώρος, πολύ φοβάμαι πως η χώρα θα καταλήξει στα χέρια της δραχμολάγνας Ολιγαρχίας και των προβεβλημένων κοινοβουλευτικών εκπροσώπων της. Μίας αμόρφωτης και αντικοινωνικής Ολιγαρχίας που ουδέποτε επέδειξε κοινωνική ευθύνη - κάθε άλλο. Εξέθρεψε το πολιτικό προσωπικό και την διαπλοκή που τάχα κατακεραυνώνει από τα Μέσα που διατηρεί με κρατικό χρήμα που τους εξασφαλίζουν όσοι προβάλλουν, οι εκλεγμένοι. Το απόλυτο κλειστό κύκλωμα ανατροφοδότησης, εναντίον ενός λαού.

Όσοι νομίζουν πως αυτά είναι μυστικά που κρατούνται εντός της χώρας γελιούνται. Τα γνωρίζουν ακόμα και οι πέτρες στο εξωτερικό. Μπορεί και καλύτερα από εμάς. Σε μία τέτοια χώρα, με αυτό το εξωθεσμικό όργιο, ουδείς θα φέρει τα χρήματα του - μόνο θα τα πάρει. Μετά τα capital controls όποιος είχε βιώσιμη επιχείρηση υπηρεσιών στράφηκε προς την Κύπρο ή το Λονδίνο, ενώ όποιος είχε μονάδα παραγωγής προς Βουλγαρία [link]. Στο εσωτερικό αυτή την φυγή την καλύπτουμε με προσχηματικές μάχες για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, την ώρα που το μόνο που ξεπλένεται είναι οι πραγματικοί παραβάτες με βουλεύματα και χαμηλά πρόστιμα. Κανείς δεν μιλάει για τη νόμιμη φυγή της εναπομείνασας παραγωγής και χρήματος που τη συνοδεύει.

Χωρίς αυτό το χρήμα, δεν υπάρχει παραγωγή, δεν υπάρχει ΑΕΠ, δεν υπάρχουν δουλειές. Η χώρα πεθαίνει και τα κανάλια της «ενημέρωσης» μας ασχολούνται με τους τακτικισμούς της κ. Κωνσταντοπούλου, του κ. Λαφαζάνη, του αντ’αυτού του κ. Τσίπρα, του κ. Παππά, όπως και το εάν ο κ. Μεϊμαράκης θα πάρει Καραμανλικούς και Σαμαρικούς στο εκλογικό επιτελείο του. Τους Καραμανλικούς που εκτίναξαν τα ελλείμματα εξαπατώντας Έλληνες και Ευρωπαίους παραποιώντας τα στατιστικά στοιχεία του κράτους και Σαμαρικούς που δεν υπέγραψαν την συμφωνία στο Παρίσι για να πετάξουν το μπαλάκι της αποτυχίας τους στον Τσίπρα.

Αν και η σοσιαλδημοκρατία, έστω μπροστά από την κάλπη, δεν βρει το κουράγιο να δουλέψει με ειλικρίνεια για το καλό των πολλών, η χώρα δεν έχει ελπίδα. Καμία. Το μέλλον του χώρου θα είναι το μόνο που δεν θα μας απασχολήσει το επόμενο διάστημα.

24.8.15

Επιστροφή


Πιάσαμε ανατολές και δύσεις. Μαυρίσαμε. Είδαμε τα παιδιά μας να παίζουν όπως παίζαμε κάποτε εμείς και ίσως θυμηθήκαμε όσους φύγαν· είμαστε στα παπούτσια τους πια. Αγκαλιαστήκαμε ξανά εκτός ωραρίου υποχρεώσεων - σε κενό χρόνο, δικό μας χρόνο.

Και όλα αυτά με σκηνικό το συγκλονιστικό ελληνικό τοπίο, τους δρόμους που το σκίζουν και μας οδηγούν στους άπειρους ορίζοντες του.



Κανείς δεν μπορεί να πει πως αυτή η χώρα δεν έχει μέλλον. Ούτε μπορεί να κρύβεται πίσω από μακρο-οικονομικές παρόλες για να κρύψει προσωπικές επιδιώξεις και έλλειψη ικανοτήτων.

Ουδείς είναι εξοπλισμένος για να μετέχει της πολιτικής και όλοι είναι, φτάνει να τηρήσουν έναν κανόνα: να έχουν το δημόσιο συμφέρον - των πολλών - στη ματιά και την καρδιά τους. Όπως το καταλαβαίνουν αυτοί και όσοι τους ψηφίζουν. Όταν ξεχάσεις αυτόν τον απαράβατο κανόνα, όταν σε μπλέξει ο καθρέφτης σου, όλα τα δεινά της προσωπικότητας σου θα έρθουν στην επιφάνεια και θα καταρρακώσουν τόσο εσένα, όσο και αυτούς που εξαρτώνται των αποφάσεων σου.

Ο κυνισμός των τελευταίων δεκαετιών μας έχει πείσει πως ο φιλοτομαρισμός είναι αποδεκτή συμπεριφορά. Δεν είναι. Δεν είναι! 

Ίσως να πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτό το ξήλωμα, του κυνισμού. Να μαλακώσουμε, να συνεννοηθούμε. Αν είναι να κοντραριστούμε να είναι πάνω σε ιδέες και όχι επί πτωμάτων.

Έχουμε ένα σαθρό πλαίσιο λειτουργίας, που έχει αποσαθρώσει κάθε αξία και βάση - ατομικά και κοινωνικά. Οι κυνικοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν και πάλι πως «έτσι είναι ο κόσμος». Στο χέρι μας είναι να μαλακώσουμε και αυτούς. Ή να τους απομονώσουμε. Έτσι κι αλλιώς μόνοι τους είναι, χαμένοι στο είδωλο του καθρέφτη τους.

28.7.15

Επισήμως ταπί κι ακόμα παίζουμε

«Η χώρα είναι στο Ευρώ, αλλά δεν έχει Ευρώ» είχε δηλώσει σε κάποιο πεζοδρόμιο των Βρυξελλών Αυστριακός αξιωματούχος. Είναι συγκλονιστική η αλήθεια της διαπίστωσης.

Οι πολίτες, οι τράπεζες και εσχάτως το κράτος δεν έχουν μία πλέον. Η αντιμεταρρυθμιστική πορεία της προηγούμενης κυβέρνησης, η απραξία της κατόπιν της ήττας των ευρωεκλογών, το μη κλείσιμο της συμφωνίας στο Παρίσι τον Οκτώβριο του ‘14 (όταν ο κ. Χαρδούβελης είχε βρει 900 εκατ. και η Τρόικα του ζητούσε 3 δισ.) και η συνέχιση αυτής της αδράνειας από τη νέα κυβέρνηση έχουν παγώσει την οικονομία. Ξοδεύουμε, ατομικά και συλλογικά, αλλά δεν παράγουμε, δεν εισπράττουμε.


Στο πρώτο εξάμηνο της νέας κυβέρνησης, επανήλθε το grexit ως αποτέλεσμα της «σκληρής (και ανερμάτιστης) διαπραγμάτευσης» του χαμογελαστού ΥΠΟΙΚ. Η προσέγγιση τους ήταν σαφής από τις 8 Φεβρουαρίου, όταν υποδεχτήκαμε τον Πρόεδρο του Eurogroup στην οδό Νίκης, για να τον σεντράρουμε στο τέλος της συνέντευξης τύπου με τον τότε Υπουργό να του αναγγέλλει στον αέρα πως η Τρόικα δε θα ξαναπατήσει το πόδι της στην Ελλάδα. Δεν το είπαμε πριν έρθει, δεν το είπαμε κατά τη διάρκεια της τρίωρης συνεργασίας που προηγήθηκε και σίγουρα περιελάμβανε σχεδιασμό επισκέψεων και κλεισίματος της αξιολόγησης, δεν το είπαμε στο διάδρομο πηγαίνοντας για τη συνέντευξη, δεν το είπαμε στην αρχική μας τοποθέτηση. Του το σκάσαμε σαν μπουγέλο στο τέλος, με χαμόγελο κωλόπαιδου. Εμείς, ο Γιάνης.

Ήταν μεμονωμένο περιστατικό; Όχι. Όλη η διαπραγμάτευση κύλησε με αυτό τον τρόπο και μοιάζει να ήταν κοινή θέση ο μη σεβασμός στους εκπροσώπους των υπολοίπων κρατών και των θεσμών της Ευρώπης και της Ευρωζώνης. Από τον κ. Παππά που «έπαιρνε breakfast» και έστησε Γιούνκερ και Σούλτς όσο εκείνοι περίμεναν τις ελληνικές θέσεις για να κάνουν παρέμβαση υπέρ μας, μέχρι τον ίδιο τον Πρωθυπουργό που τη μία μέρα έπαιζε κεφαλοκλειδώματα με χάχανα στους διαδρόμους των Βρυξελλών με τον Ματτέο Ρέντσι, για να γυρίσει το ίδιο βράδυ στην Αθήνα, να καταγγείλει την Ευρώπη και να κηρύξει δημοψήφισμα με αρνητικό ερώτημα πάνω στις μουτζουρωμένες σημειώσεις των ανθρώπων που μέτραγαν το λογιστικό αποτύπωμα των ελληνικών προτάσεων. Αυτά με τα κοκκινάδια.

Μπορεί κάποιος με τιμιότητα να πει πως αυτή ήταν μία πορεία για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και την Ευρώπη; Όχι. Ήταν, αντιθέτως, ένα ανελέητο παιχνίδι άσχετων ως προς τα ευρωπαϊκά και ανεύθυνων ως προς τις επιπτώσεις παικτών, με το μάτι στραμμένο στην ικανοποίηση μίας εξίσου άσχετης και ανεύθυνης ρητορικής πέντε τουλάχιστον ετών, με έντονο το στοιχείο του αντιευρωπαϊκού εθνολαϊκισμού.

Το σχέδιο για παν ενδεχόμενο αποτυχίας της διαπραγμάτευσης δεν το έκανε ο κ. Βαρουφάκης, αλλά η Κομισιόν του κ. Γιούνκερ και το παρέδωσε στον Πρωθυπουργό. Τι θα συμβεί, πώς, πότε, με ποιά σειρά και με πόσα χρήματα θα συνέδραμε η Ευρώπη για να αντιμετωπιστούν τα κορμιά στους δρόμους - η ανθρωπιστική κρίση. Για τις ενδεχόμενες «ερπύστριες» η Ευρώπη δεν είχε σχέδιο. Ούτε κι ο κ. Τσίπρας που μέχρι τότε έπαιζε αμέριμνος. Αλλά κάπου εκεί, οι πληροφορίες λένε με τη συνδρομή Ελλήνων που επαλήθευσαν όσα περιέγραφε η έκθεση της Κομισιόν, ο Πρωθυπουργός άρχισε να προσγειώνεται στην πραγματικότητα που ο ίδιος είχε διαμορφώσει με το επιτελείο του. Καμία «καλή μέρα» δεν ξημέρωσε, ό,τι κι αν έλεγε ο κ. Παππάς στις κάμερες.

Παρόλα αυτά, προχώρησε στο δημοψήφισμα, έκλεισε τις τράπεζες, έβαλε capital controls που δύσκολα θα αρθούν και γονάτισε ολοκληρωτικά το τραπεζικό σύστημα που είχε αναστηλωθεί με πόνο από τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Οι τελευταίες καταθέσεις όλων μας στον αέρα, το grexit κυρίαρχο σενάριο και οι πρώην 18 εταίροι μας της Ευρωζώνης εναντίον μας. Η κυβέρνηση προσπάθησε να μας πείσει πως αυτό ήταν εξαιτίας της τίμιας διαπραγμάτευσης για έναν έντιμο συμβιβασμό. Όποιος θέλει να ξεχάσει τις αλλεπάλληλες φορές που προσβάλαμε και εξαπατήσαμε τους εταίρους μας προς τέρψη του «στα τέσσερα» Πάνου, ας το κάνει. Μόνο μην κρατήσει πολλή ώρα το κεφάλι στην άμμο - θα σκάσει.

Στο σήμερα, είμαστε απένταροι, με τα κρατικά αποθεματικά μηδενισμένα, με τις ιδιωτικές καταθέσεις ξεπατωμένες και με τον τότε κύριο διαπραγματευτή να δείχνει με κάθε τρόπο πως το Plan B ήταν το Plan A τους. Αυτό που διέδιδε για πέντε χρόνια από τα κανάλια που σήμερα καταγγέλλουν, το αδιανόητο και τεχνικά αδύνατο σχέδιο της χρεοκοπίας της Ελλάδας εντός Ευρώ. Μέχρι να τους παρουσιαστεί η έκθεση της Κομισιόν και να επαληθευτεί από γηγενείς εδώ, δεν έχουν ΜΙΑ κίνηση τους που να δείχνει πως επιδίωξαν έστω και για μία στιγμή κάτι άλλο.

Το πρώτο αποτέλεσμα είναι πως η τάχα μάχη για ελάφρυνση του χρέους κατέληξε σε νέο χρέος της περί τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό συμβαίνει όταν δεν κυβερνάς, διαταράσσεις ένα σύστημα πληρωμών που δημιουργήθηκε και στηρίχτηκε με τεράστιες θυσίες, χωρίς σχέδιο, αλλά με περισσή μαγκιά.


Το δεύτερο και σοβαρότερο, το θέτω ως ερώτημα, είναι αν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Αν μπορεί αυτή η οικονομία πλέον να ανακάμψει με κάποιο τρόπο, με τι χρήματα και τι όρους αφού ουδείς είναι διατεθειμένος ακόμα και σήμερα να αντιμετωπίσει το δομικό πρόβλημα της Ελλάδας κατά μέτωπο. Δεν ξέρω αν θα το ονομάσουν «Ευρώπη δύο ταχυτήτων», ή «Θανάση», αλλά το grexit είναι εδώ. Τα λίγα ευρώ που έχουν μείνει εγκλωβισμένα ελέω capital controls στη χώρα ήδη δεν είναι ισότιμα αυτών που κυκλοφορούν ελεύθερα στον υπόλοιπο κόσμο, ενώ η  κυβέρνηση δεν έχει πει μία κουβέντα για την παραγωγική ανασυγκρότηση και όσα πρέπει επιτέλους να γίνουν μετά από 7 χρόνια ύφεσης (νέο ρεκόρ). 

Μόνη λύση, η μανιβέλα που τυπώνει ελληνικό χρήμα, η επιστροφή της χώρας στο παρελθόν, με όσο πιο βελούδινο τρόπο γίνεται για να αποφευχθεί το αίμα. Αφού δεν αλλάξαμε, βουλιάξαμε, για να παραφράσω το πραγματικό σύνθημα του 2009. Αυτό που θάφτηκε από την αντίδραση και τα ΜΜΕ που καταστροφικά την στήριξαν μέχρι εδώ.

Όσο για τις αναλύσεις του κάθε Στίγκλιτς για τις ευλογίες της Δραχμής, παραβλέπουν σταθερά δύο απλά, αλλά σημαντικά για εμάς τους Έλληνες δεδομένα: το πρώτο είναι πως οι macro-αναλύσεις τους εκτείνονται πολύ πέρα από το χρονικό προσδόκιμο ζωής ακόμα και των παιδιών μας. Τα όποια ευεργετικά αποτελέσματα, αν έρθουν ποτέ, θα είναι αφότου εμείς και τα παιδιά μας, αν όχι τα εγγόνια μας, έχουμε γίνει τροφή για τα σκουλίκια.

Το δεύτερο, όπως το είχε γράψει και μία γερμανική εφημερίδα, «αν η Ελλάδα μπορούσε να αντιμετωπίσει (ευεργετικά) ένα grexit, δε θα είχε φτάσει να το χρειάζεται». Εδώ υπάρχει θεσμική κατάρρευση - αυτό δείχνει και η αντιμετώπιση της τελευταίας Βαρουφακιάδας με την παραβίαση μίας ανεξάρτητης υπηρεσίας του κράτους, με την υπεξαίρεση του προστατευμένου φορολογικού υλικού, με ένα πολιτικάντικο πρόσχημα περί ελέγχου της κ. Σαββαΐδου από τον Δρ. Σόιμπλε.

Η αποφυγή αυτού του βελούδινου grexit, ή της όποιας άλλης τεχνικής εναλλακτικής που θα μας μετατρέψει σε κράτος-ζόμπι, θα απαιτούσε ή μία ελληνική υπερπροσπάθεια που δεν γίνεται αυτή την ώρα, ή μία απόφαση των υπολοίπων λαών της Ευρώπης πως θα χρηματοδοτήσουν τους Έλληνες για να συνεχίσουμε να ζούμε με όρους ολιγαρχικής δημοκρατίας πέρα από τις δυνατότητες μας. Με Mercedes πίσω από την αυθαίρετη ταβέρνα, να κοροϊδεύουμε το Γερμανό τουρίστα που έχει λεφτά μόνο για χωριάτικη και πατάτες τηγανητές, αφού σύμφωνα με την εθνολαϊκιστική θεώρηση μας, το γερμανικό κράτος υπάρχει μόνο για να μαζεύει το χρήμα από τους Γερμανούς πολίτες και να το χαρίζει στην Ελλάδα.

Όποιος νομίζει πως θα ενδιαφερθεί κανείς για τη μοίρα μας, ας κοιτάξει σε τι κατάσταση βρίσκεται ακόμα η Νότιος Αφρική που τόσο είχε μαζέψει τα φώτα της δημοσιότητας. Ή τις πρώην Γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες. Ή τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Αν θέλουμε να βγάλουμε τα μάτια μας, είναι δικαίωμα μας και δε θα μας σταματήσει κανείς. Όση δημοσιότητα κι αν τραβήξει ο όποιος νάρκισσος. Τις ευθύνες των άλλων, τις παθογένειες της ελλιπούς ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και λοιπά, να τις συζητήσουμε αφότου αναγνωρίσουμε τις δικές μας. Αλλιώς είναι αδιέξοδος συμψηφισμός και υπεκφυγή. Έξι μήνες «διαπραγμάτευσης» και δεν κατέβηκε ΕΝΑ νομοσχέδιο που να δείχνει ότι αντιλαμβανόμαστε τα δικά μας σφάλματα, παραλείψεις και δομικά προβλήματα.


Είμαστε και επισήμως ταπί κι ακόμα παίζουμε.

17.7.15

«Πιάσε κουβά ή φύγε»



Την ώρα που τα Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια - οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των άλλων λαών της Ευρωζώνης - εγκρίνουν το ένα μετά το άλλο το νέο πρόγραμμα δανεισμού της Ελλάδας, ακούμε για υπουργούς που αρνούνται να μείνουν στις θέσεις τους για να το εκτελέσουν και για άλλους που αρνούνται να τους αντικαταστήσουν ενόψει ανασχηματισμού.

Ακούμε για διερεύνηση «εξωκοινοβουλευτικών» (τεχνοκρατών) για να αναλάβουν τα πόστα. Ακούμε τους λιποτάκτες να καθυβρίζουν τους υπόλοιπους λαούς μιλώντας για τρομοκρατία και πραξικόπημα γεμάτοι αντιευρωπαϊσμό· ενάντιοι σε όσους εγκαλούν για έλλειψη αλληλεγγύης, λες και βρέθηκε άλλος που προσφέρθηκε να μας βοηθήσει τόσα χρόνια.

Οι Λαφαζάνηδες του ΟΧΙ και οι Σκουρλέτηδες του δήθεν ΝΑΙ στα νομοσχέδια που έρχονται τι θα κάνουν; Θα μείνουν απέξω με τις πέτρες στα χέρια, έτοιμες για ρίψη στους «εκπροσώπους του Μνημονίου» που θα αναλάβουν τις ευθύνες τους; Γιατί διεκδίκησαν την εξουσία αν δεν ήθελαν να την ασκήσουν - αν δεν ήθελαν να αναλάβουν το βάρος των αποφάσεων;

Πέντε χρόνια μετά το πρώτο πρόγραμμα διάσωσης και επτά χρόνια από την αρχή της ύφεσης δεν υπάρχει άγνοια των προβλημάτων. Δεν υπάρχει «δεν ήξερα». Αν ήθελαν να παραμείνουν σε ρόλο συνδικαλιστή γιατί ξεγέλασαν τους πολίτες ζητώντας την ψήφο τους; Εκτός αν είπαν κάπου πως θα κυβερνήσουν μόνο αν η Υφήλιος χαρίσει τα χρέη και ένα σκασμό επενδυτικών κονδυλίων σε μία από τις 40 πλουσιότερες χώρες της Γης (και όχι στο Μπαγκλαντές ή την Ινδονησία ας πούμε).



Το επεισόδιο με τον υπουργό Λαφαζάνη σήμερα το πρωί ήταν ενδεικτικό: πήγε να κάνει δηλώσεις από τον Καρέα, με σακάκι και μάσκα για τον καπνό. Όταν τον πλησίασαν οι πολίτες διαμαρτυρόμενοι για την εκμετάλλευση της πυρκαγιάς που απειλούσε ζωές και περιουσία, όταν του είπαν «ή βγάλε το σακάκι να βοηθήσεις ή φύγε» εκείνος απάντησε καταφατικά, πως θα βοηθήσει, αλλά το έσκασε.
Όπως ακριβώς έκανε και στη Βουλή: καταψήφισε, αλλά στηρίζει. Και προσπαθεί να παραμένει υπουργός. Ο δε κ. Σκουρλέτης δηλώνει πως «δε θέλει» το Εργασίας και ούτω καθεξής.


Μετά την άθλια και κοστοβόρα (κατά τουλάχιστον 50 δισεκατομμύρια) διαπραγμάτευση των τελευταίων πέντε μηνών, με την Ευρώπη να περιμένει να δει Ελληνικό «ownership» του προγράμματος, το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι βουλευτές και υπουργούς σαν εσάς. Yπουργούς και αιρετούς με τα συμφέροντα τους εκτός πατρίδας ή συνδεδεμένα με προνόμια, διορισμούς και συνδιαλλαγή ή κατάχρηση νόμου και εξουσίας. Αν δε θέλετε, αν δεν μπορείτε, παραιτηθείτε και αδειάστε μας τη γωνιά. Θα βρούμε άλλους που και θέλουν και μπορούν.

14.7.15

Ακούστε ανθρωπάκια



Βαρέθηκα τόσα χρόνια την ασυνάρτητη κλάψα σας. Αυτή του κακομαθημένου που δε μεγάλωσε ποτέ και μπορεί να συγκριθεί μόνο με κωλόπαιδο: «τι εννοείς μπαμπά πως είσαι άφραγκος; Εγώ θέλω το χαρτζιλίκι μου». Αυτό λέγατε πέντε χρόνια, αυτό λέτε και τώρα που είστε πια ‘ο μπαμπάς’ - τώρα που έχετε το γκουβέρνο. Ως εδώ ανθρωπάκια!

Πουλήσατε αντιευρωπαϊσμό, πουλήσατε διχασμό, πουλήσατε ψέμα με την οκά, πουλήσατε ηθική ανωτερότητα και δήθεν ιδεολογία και όλα τα κάνατε για να μην αναλάβετε ποτέ υπεύθυνη στάση απέναντι στα προβλήματα του τόπου.

Σας έκατσε η στραβή - μετά την αθλιότητα της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου σας έμελλε να πάρετε την εξουσία. Νομίζετε πως ακόμα και τώρα θα τη βγάλετε με κλάψα; 


Γελιέστε! Οι δε σαχλαμάρες, για να μη σας πάρει ο διάολος με πιο βαριούς χαρακτηρισμούς, περί πραξικοπήματος παρέα με τον κάθε τυχάρπαστο, ημίτρελο, ή ρομαντικό οικονομολόγο που από ατύχημα δεν εγκλωβίστηκε δια βίου στα Μάταλα είναι ύβρις στους άλλους λαούς της Ευρώπης που προτίθενται να μας χρηματοδοτήσουν γα μία ακόμα φορά· για να μη γίνει η αποτυχία μας failed state.


Πείτε την αλήθεια, ή τραβάτε σπίτια σας ανθρωπάκια, όπως θα κάνει εκείνο το Καστοριαδικό lookalike της ΚΟΕ - ο τάχας που πήρε τον Καστοριάδη και τον έκανε lifestyle στον καθρέφτη του.

Αν είναι «πραξικόπημα» η συμφωνία που εν πολλοίς ζητάει τις μεταρρυθμίσεις που δεν κάναμε από τα προηγούμενα πακέτα διάσωσης, παραιτηθείτε και κατεβείτε στο Σύνταγμα - ξεκινήστε το δικό σας ανένδοτο και απαιτήστε την παραίτηση του Πρωθυπουργού, τόσο από το γκουβέρνο όσο και το κόμμα. Δικάστε τον για προδοσία αν συνέπραξε σε «πραξικόπημα»!

Γιατί αν ο Τσίπρας δεν είναι προδότης, αν δεν έγινε το «πραξικόπημα» που πιπιλάτε, αν δεν κατέλυσαν τη δημοκρατία οι εταίροι μας με τη βοήθεια του αρχηγού σας και Πρωθυπουργού μας, αλλά τουναντίον μας προσέφεραν μία ακόμα ευκαιρία να συνέλθουμε, να ξεφορτωθούμε τη διαπλοκή που με τόση μανία υπερασπίζεται η εγχώρια ολιγαρχία,

τότε,

προσφέρετε για μία ακόμη φορά υπηρεσίες στις ντόπιες μαφίες που δε θα επιτρέψουν επ ουδενί να αλλάξει η χώρα, σαρώνοντας τους στην πορεία.

Αν το κάνετε ποικιλοτρόπως αμειβόμενοι ή από απλή βλακεία είναι δικό σας θέμα και ουδόλως με απασχολεί αυτή την ώρα. Το μόνο που με απασχολεί είναι να βγούμε από την τρύπα που ανθρωπάκια σαν εσάς σκάβουν εδώ και δεκαετίες «στο όνομα μας».

Πείτε ένα τεράστιο, ΤΕΡΑΣΤΙΟ ευχαριστώ σε όσους δε μας άφησαν να χαθούμε στην άβυσσο της ανυποληψίας μας, ευχηθείτε στον 'Ολαντρέου' και το έθνος του για τη γιορτή της Δημοκρατίας τους και στρωθείτε στη δουλειά. Όσοι είστε - όσοι μείνετε. 

Τέρμα η πλάκα και η ανοχή στον τσαρλατανισμό. Έξι μήνες κυβέρνηση και δεν έχετε βάλει ΕΝΑ πρόστιμο - το κυνήγι των δημοσιογράφων σας μάρανε. Ποιόν κοροϊδεύετε; Τα λέτε στο περιστύλιο και με δυσκολία κρατάτε τα γέλια σας. Όπως κι εμείς την οργή μας.

Translate